مقاله ی امروز مربوط به سومین نمایشگاه رسانه های دیجیتال البته در بخش بازی است.
این مطلب مرتبط با بازی هایی که می خواهند در بازار ایران بیایند است و همه ی بازی های معرفی شده امیدوار کننده به نظر می رسند گرچه ما هم به ان ها اعتماد نداریم.امسال حدود 10 بازی برتر و خوب وارد بازار می شوند و با توجه به سال های قبل می توان به این نتیجه رسید که برای بعد پشتیبانه و هدف هایی در نظر گرفته شده اند.تعداد زیادی بازی به نمایش در امدند که بیشترشان شبیه به مالتی و اندکی هم حضور قدرتمندی در تحکیم و معرفی سبک های مختلف جهان داشتند.بازی های ساده ی زیادی یافت می شدند که در نهایت هدف از این مطلب معرفی بازی های استاندارد ایرانی در سبک های پرطرفدار هستند.که با هنری جدی به امید رسیدن به استاندارد های جهانی تلاش می کنند...
با هم ببینیم:
شمشیر نادر :
بازی شمشیر نادر در اواسط تابستان برای پلتفرم pc در سبک اکشن سوم شخص شمشیری از شرکت هنر های پویا عرضه شده است.این بازی در نگاه اول, با دیدن دموی اغازین بازی,نوید بهترین بازی ایرانی را می دهد و تا حدودی هم موفق شد به سبکش نزدیک شود و ان را رونق بخشید.این بازی نسبت به بازی قبلی تغییراتی همچو بهبود گرافیکی را داشت و هر چند می خواست هنر و تمدن قدیمی ایران را به وسط بکشد, در طراحی مراحل برایش غفلت شد.طراحی مراحل حاوی معماری قدیمی ایران بودند ولی کوتاهی بیش از حد و اندازه ی مراحل و روند تکراری
gameplay , از عوامل بی نصیب ماندن ان از جذابیت بوده اند.با وجود بخش ها(chapter) ی متنوع و زیاد زمانی که نیاز به هیجان حس می شد مرحله به اتمام می رسید بعد از ان شما را با دمو های زیبای cg پذیرایی می کرد.حرکات شمشیری و اجرای کومبو ها زیاد و راحت بودند در حد مطلوبی قرار داشتند.از همه مهمتر در بازسازی یک داستان واقعی, از تاریخ سعی شده است جزییات با حرکات بصری نادر عرض اندام کند تا به واقعیت های داستان بپردازد البته داستان کلی مثل اشرف افغان و مبارزه با او تا حدودی جالب بازسازی شده است.گرافیک در دموها نرم و روان, درست مانند داخل بازی بود و مشکلش ایراد ابعاد کاراکتر ها و طبیعی به نظر نرسیدن texure ها در بعضی مواقع که links lip بد می شد است.گرافیک متغیر بود و در بعضی مکانها, چهره ی اشخاص با چند ضلعی های کمتری نمایش داده می شدند.وجود گرافیک باگ(bug) های زاید فقط در ظاهر شخص در بعضی مواقع از امتیازدهی هنری ان کم می کرد ولی در کل گرافیک یک slide بسیار شفاف در حد روز(contraster) با resolation معمولی داشت که رزولوشن گرافیک(resolation graphic) اش کیفیت بافت های تصویری را خموده در موارد جریی نشان می دادند ! بازی پایانی متعادل داشت و مراحل بدون ازادی عمل( latitude world) بر خلاف یک sand box امر می کردند که وظیفه ی مخصوصی را به پایان برسانیم.بازی از شیوه ی کشتن دشمنان در محدوده ی زمانی خاص استفاده کرد که جا,کش(جادار) قدرت سرعت عمل شما بوده است.از بحث فنی که بگذریم این بازی با حماسه ی فرهنگی یا به اصتلاح خون طبعی ریالیستی(!) در جایگاه یک بازی ایرانی درخشید و همانطور که در نقد بازی گفته بودیم برای ایرانی بودن بازی دست کمی نداشت, برای همین مقام بهترین بازی ایرانی+(کمیtechnical+demo in game) را در نمایشگاه اورد !
پیش بینی ها :
سیاره ی میترا :
این بازی مطمینا نوید یک بازی خوب ایرانی را می دهد و جدا از بحث ایرانی بودن, برای اولین بار می خواهد صنعت بازی را وارد بازار جهانی xbox کند.اطلاعات زیادی از بازی در دسترس همگان نیست و فقط افراد خاصی که بازی را انجام دادند و از گیم پلی خوب ان به تمجید پرداخته اند.پس اگر فردی از بازی خوب بگوید قطعا بازی خوبی در خواهد امد ! و اثری قابل تقدیر است.شبیه ان این است که می دانیم بازی بعدی سری***خوب می شود.بازی در سبک ماجراجویی سوم شخص به صورت سه بعدی(3d) است و از نکتی که از ان ذکر شده می توان به وجود معماهای منطقی و کلیدی و نفس گیر اشاره کرد.در حال حاضر پروسه ی ساخت برای pc تمام شده است و از دیگر جزییات خبر نداریم...و برای Xbox به دنبال ناشر می گردد.بازی از تکلونوژی برنامه نویسی نوین و گرافیک قابل رقابت با نمونه های مثال زدنی, را مهیا می کند.کسانی که بازی را به اتمام رساندند از فلاسفه ی موجود در رابط های مراحل به یکدیگر ,سوق می دهند.
عصر پهلوانان:ایپیزود دوم
ایپیزود قبلی این بازی بدون تردید یک rpg خوب و بدون نقص در بسیاری از مراحل بود چه از نظر داستانی و از لحاظ جبران محدودیت های نقش افرینی در مقایسه دیگر عناوین ایران.ولی در این نسخه از بازی اشکالات ریز و قدیمی که مانع لذت بردن بازیکن می شدند رفع می شوند و قرار دادن رابط های خوب در بازی شاید کمک شایانی به ان کند.از طرف موسیقی بازی با فرهنگ اصیل(معادل انگلیسی اش را یادم رفت) نزدیک شده بود و حرف های زیادی را به دنبال خود کشاند و جوایزی به عنوان یادواره از بازی دریافت کرد.اول از همه موسیقی زیبا و دوم دستان غنی در زمینه ی دیالوگ های حماسی, ایرادات جزیی مانند نداشتن pause اختصاصی, سیو کردن سریع و چندین عنصر ترمیم شده و یا اضافه شده به بازی این عنوان را می خواهد دست اول کند.تاریخ انتشار بازی دقیق نیست گویا در منابعی امده که سال90 درج شده...با این حال مراحل ساخت به اتمام رسیده است ! بازی می خواهد دارای 5 فصل + نیم قرن(!) لول باشد.
سیاره ی خاموش :
به غیر از ساخته شدن بازی زیبای کوه نورد در باب پلتفرمر شاید تنها اثر قابل تقدیر در میدان ما بازی سیاره ی خاموشباشد.شخصیت اصلی نامش قلیدون است.اگر یکی از عناوین معروف بازی ها در عصر90 یعنی (the never hood 2d point a click) را بازی کرده باشید متوجه تشابه شخصیت اصلی(طرز ایستادن ان) و محیط ها می شوید.نور هود اشاره و کلیک شاید یک سلطان خنده برای تمامی زمان ها باشد.همه ی ما شیرینی های دموها,معماها و این موجودات خمیری بامزه را به یاد داریم..و چگونه می شود که در سبک پلتفرمر معماها به زیبایی دهه ی نود برسد خدا می داند(!)از ویژگی های دیگر بازی وجود دمو ها هستند که با نهایت دقت کار شده اند.و سوال اخر اینکه چه کسی می خواهد بازسازی جدیدی از یک بازی کلسیک ساخته شود؟(پاسخ:در باب یک نورهود جدید حرف بزنیم همه می خواهند تجدید خاطره کنند.///.در باب یک نورهود ایرانی حرف بزنیم...هیچکس نمی خواهد بخش های جدیدی گریبان گیر بازی باشد حتی خودش) ولی بازی اکشن ماجراجویی است.
نگاه به بازی های رالی :
بازی های رالی زیادی در ایران تهیه شده اند که اولین ان ها رانندگی در تهران بود که بازی بد به لحاظ تعداد باگ ها به شمار می امد.این بازی از اولین بازی های ایرانی بود.ولی بعد از چندی بیش از ده ها بازی رالی امده اند که بسیار پیشترفت داشته اند هر چند که این بازی ها در بازار ایران هم به طور زیاد و کامل پخش نشده بودند...ولی در حال حاضر یک پیست خوب(نه شبیه سازی, به حالت کارتونیزه) طراحی می شود که می توان ان را در دسته های ارکید بازی قرار داد و در عین حال می تواند جذاب باشد.بازی های دیگری هستند که سعی دارند خود را به استاندرد های جهانی نزدیک کنند مثل رانندگی در دلیجان و چند بازی دیگر که فاصله ی زیادی تا یک شبیه سازی خوب(مثل گرند توریسمو) یا یک شبیه ساز واقعی مانند(مک رالی) و نیدفور اسپید دارند.
زندگی جدید سارا :
شاید طرفداری و علاقه ی مردم به the sims به عنوان یک simulation خوب, این ایده را در ذهن سازنده پدیدار کرده باشد, به هر حال خواه و نخواه همه ی ما منتظر یک شبیه ساز زندگی در ایران بوده ایم.قبل از ساختن حرف ساختن یک شبیه ساز زندگی در ایران این حرف را یکی از مدیران و کارکنان شرکت اطلاع رسانی, فرهنگی و هنری, بازیسازی تبیان(tebyan)زده بود و انطور که می گفت)):بازی ساخته شده به هدف ترویج اسلامی شبیه به the sims بوده و درحال حاضر کلیه کارهای ساختش تمام شده و مشکل بودجه مارا از انتشار بازی منع کرد)) ولی از ان زمان بیش از 2 سال می گذرد و تبیان نه تنها بی خیال پروژه شده بلکه شرکت دیگری به نام یارا بازی را سازندگی می کند ! بازی در شهری بزرگ به علاوه ی نقشه دنبال می شود وشخص اول بازی سارا است. و در خانه ی دانشجویی درس می خواند.شاید دساتان امری کافی برای انجام کارهای نقش افرینی باشد ولی هر چیزی هم حدی دارد !
انگیزه ی ایجاد شده برای انجام بازی the sims با این بازی قابل قیاس نیست چون برای سیمز بازی کردن 5 دقیق هم کافی است چه برسد به شهری بزرگ و با قابلیت open world(البته بدون دزدی و کازینو و از این حرفا) که بیشتر بدرد طرفداران دو اتشه ی بازی سازی در ایران می خورد !
درباره ی اینکه بازی به هدف ترویج بازی های دخترانه ساخته شده است چون شخص اولش می تواند یک دختر دانشجو باشد لابد منظورش این است که برای ان ها واجب و بر پسر ممنوع ؟؟؟ پس هر چه دختر و پسر می روند سیمز بازی کنند بهتر است.خوب است کمی واقعی گرا باشیم...
| نظر |
|